Koniec darmowych obiadów u Elona

Elon Musk ma niesamowitą zdolność: potrafi przekonać świat, że zabranie czegoś, co dotychczas było darmowe, to w rzeczywistości genialny krok naprzód dla ludzkości.

To tak, jakby w restauracji kelner nagle zabrał wam sztućce i z pełnym przekonaniem oznajmił, że od dziś jedzenie palcami jest bardziej „interaktywne”, ekologiczne i bezpieczne dla dziąseł.

Tak właśnie stało się z funkcją Tesla Autopilot. Rozwiązanie, które przez lata było darmowym, niemal ikonicznym standardem każdej Tesli, zaczyna znikać z podstawowego wyposażenia w Ameryce Północnej.

Pozostaje pytanie: czy to bezczelny skok na kasę, by podbić wartość akcji TSLA przed kolejnym kwartałem, czy może naukowy przełom ukryty pod warstwą marketingowego bełkotu?

Elon Musk to jedyny człowiek na świecie, który potrafi sprzedać ci samochód bez radarów i wmówić, że teraz „widzi” lepiej, bo ma mniej czujników. To tak, jakby okulista kazał ci wyrzucić okulary, bo mrużenie oczu rozwija wyobraźnię.

W Polsce, gdzie Model 3 Standard startuje od 174 990 zł, a Model Y od 184 990 zł, wciąż patrzymy na te amerykańskie roszady z pewnym lękiem.

Bo jeśli Musk uzna, że polski kierowca na trasie S8 radzi sobie zbyt dobrze bez płacenia abonamentu, obudzimy się w świecie, w którym za utrzymanie pasa ruchu trzeba będzie uiszczać miesięczną daninę.

Użytkując współczesne samochody elektryczne, musimy liczyć się z tym, że technologia Tesla Autopilot może stać się dobrem luksusowym.

To nie tylko kwestia technologii – to zmiana paradygmatu posiadania przedmiotu na rzecz jego wiecznego wypożyczania od technologicznego suzerena. Aby sprawdzić dostępne modele, warto zajrzeć w katalog i porównać ich wyposażenie.

Porównanie techniczne liderów rynku

Parametr Tesla Model 3 (2026) Hyundai Ioniq 6 BMW i4 (eDrive40)
Cena startowa 162 500 zł 192 800 zł Około 250 000 zł
Maks. zasięg (WLTP) Do 750 km Do 614 km Do 512 km
Bateria (netto) 83 kWh 84 kWh 83.9 kWh
Szybkie ładowanie (DC) 250 kW 350 kW (800V) 205 kW
Przyspieszenie 0-100 km/h 3,1 s (Perf) 3,2 s (N) 3,7 s (M60)

Statystyka kontra instynkt przetrwania a Tesla Autopilot

Prawda o systemach autonomicznych jest brutalna, techniczna i momentami nudna jak instrukcja obsługi pralki automatycznej w deszczowe popołudnie.

Dane sugerują, że Tesla Autopilot wcale nie czyni drogi bezpieczniejszą w sposób, w jaki chcielibyśmy w to wierzyć. My, ludzie, uwielbiamy myśleć, że krzemowa matryca pilnuje nas lepiej niż własne oczy, ale ubezpieczyciele mają inne zdanie.

Częstotliwość stłuczek przy włączonym systemie wsparcia nie spada w magiczny sposób poniżej średniej dla zwykłych śmiertelników. Dlaczego? Odpowiedź kryje się w psychologii.

Nazywa się to kompensacją ryzyka. Gdy człowiek poczuje, że komputer „ogarnia” rzeczywistość, zaczyna sprawdzać media społecznościowe lub kursy akcji zamiast patrzeć na asfalt.

To klasyczny przykład „prawa małych liczb”. Elon może opowiadać o milionach mil, ale dopóki Tesla Autopilot nie przejedzie miliardów kilometrów w ulewnym deszczu pod Radomiem czy w śnieżycy pod Zakopanem, statystyki są warte niewiele.

Prawdziwe bezpieczeństwo w Tesli to nie ten „magiczny” Tesla Autopilot, który czasem gubi się przy oślepieniu słońcem.

To wszystkie te „nudne” systemy aktywne, które na szczęście zostają w standardzie: automatyczne hamowanie awaryjne (AEB) czy ostrzeżenie przed kolizją czołową.

Działają jak pasy bezpieczeństwa – nie przeszkadzają i nie wymagają subskrypcji. Usunięcie rozwiązania Tesla Autopilot z bazy to tak naprawdę usunięcie poczucia bezpieczeństwa, które i tak bywało iluzoryczne.

Jeśli potrzebna Ci domowa ładowarka, by zawsze być gotowym do drogi, pamiętaj o sprawdzeniu kompatybilności z Twoim modelem.

Ile kosztuje bilet wstępu do sekty

Jeśli chcecie mieć Teslę, która potrafi więcej niż zwykły diesel, musicie solidnie przygotować portfel i być może zrezygnować z kilku luksusów.

Model 3 Premium Long Range to wydatek rzędu 204 990 zł. Za tę cenę dostajecie zasięg 653 km według cyklu WLTP.

W rzeczywistości oznacza to pewnie o sto lub dwieście kilometrów mniej, zwłaszcza przy mroźnej aurze. Do tego dochodzi przyspieszenie do setki w 4,4 sekundy.

To tempo, które zwija asfalt. Ale teraz nadchodzi kluczowy moment: marka chce, byście zamiast jednorazowego wykupu funkcji Tesla Autopilot, płacili miesięczny haracz za FSD (Full Self-Driving).

Problem w tym, że FSD wciąż wymaga ciągłego nadzoru. To tak, jakbyście wynajęli szofera, któremu musicie cały czas patrzeć na ręce, a potem jeszcze płacić mu pełną pensję. To nie jest autonomia, a Tesla Autopilot staje się jedynie opcją w abonamencie.

Subskrybowanie funkcji jazdy w samochodzie to jak kupowanie butów, w których za możliwość zawiązania sznurówek musisz płacić co miesiąc abonament. Jeśli karta wygaśnie, będziesz człapać, dopóki system nie autoryzuje płatności.

Co więcej, model subskrypcyjny uderza w wartość auta na rynku wtórnym. Kiedyś kupując auto z dodatkami, sprzedawałeś je z pełnym wyposażeniem.

Dzisiaj, gdy pierwszy właściciel przestanie płacić za system Tesla Autopilot, auto zamienia się w cyfrową dynię. Kolejny nabywca musi na nowo negocjować z serwerami w Teksasie, by odblokować funkcje, które fizycznie w aucie już są.

Przeglądając katalog pojazdów, warto zwrócić uwagę na to, które funkcje są przypisane do auta na stałe.

Krzemowy bat na kierowcę i Tesla Autopilot

Analizując techniczne aspekty przejścia na Tesla Vision, widzimy odważne odcięcie się od tradycyjnych rozwiązań takich jak radar.

Większość producentów klasy premium pakuje do aut coraz więcej czujników: LIDAR-y czy radary dalekiego zasięgu. Musk uznał jednak, że skoro człowiek ma tylko dwoje oczu, to system kamer poradzi sobie lepiej.

To piękna teoria, tylko że ludzki mózg dysponuje potężniejszym „procesorem”, a system Tesla Autopilot musi polegać na algorytmach, które wciąż mają ograniczenia.

Kamery Tesli przy intensywnych opadach potrafią się poddać. Radar „widział” przez mgłę; kamera widzi tylko szarość.

Rezygnacja z radaru przy jednoczesnym wprowadzaniu opłat za oprogramowanie Tesla Autopilot to majstersztyk optymalizacji kosztów produkcji połączony z agresywną monetyzacją. Współczesne samochody elektryczne coraz częściej podążają tą ścieżką.

Werdykt: Geniusz w przebraniu bezwzględnego księgowego

Czy pojazd pozbawiony rozwiązania Tesla Autopilot jest mniej bezpieczny? Absolutnie nie. Standardowe systemy wspomagania są wystarczająco solidne, by uratować skórę w większości krytycznych sytuacji.

System Tesla Autopilot jest po prostu mniej wygodny i znacznie bardziej cyniczny w swojej konstrukcji biznesowej. Musk udowodnił, że potrafi sprzedać nam tę samą kawę w innym kubku, twierdząc, że smakuje lepiej, bo jest „subskrypcyjna”.

Dobra wiadomość jest taka, że kluczowe systemy ratujące życie wciąż macie w cenie bazowego Modelu 3. Zła? Że auto staje się smartfonem na kołach, w którym każda funkcja wykraczająca poza bazę wymaga aktywnej karty kredytowej.

Jeśli chcecie auta z duszą, kupcie Alfę Romeo Giulia – tam nikt nie wyłączy wam silnika, bo zapomnieliście opłacić abonamentu na sportowy tryb jazdy.

Jeśli chcecie tabletu, który dowiezie Was do pracy szybciej niż sąsiad przy ładowaniu, za które odpowiada dedykowana ładowarka, wybierzcie Teslę.

Nie łudźcie się jednak, że Tesla Autopilot zrobi z Was bezpieczniejszych kierowców. On jedynie sprawi, że będziecie bardziej znudzeni, a portfel nieco chudszy.

Ostatecznie Tesla Autopilot to potężne narzędzie, którego wartość zależy od stylu jazdy. Wybierając samochody elektryczne tej marki, warto rozważyć, czy ten system jest nam niezbędny w polskich realiach drogowych.

Decyzja o opłacaniu Tesla Autopilot należy do użytkownika, który musi sam ocenić korzyści płynące z tej nowatorskiej, choć kosztownej technologii.

Najczęściej zadawane pytania – Tesla Autopilot

❓ Czy usunięcie darmowego Autopilota wpływa na wyniki w testach Euro NCAP?
+
Nie, ponieważ systemy oceniane przez Euro NCAP, takie jak autonomiczne hamowanie awaryjne (AEB) czy asystent utrzymania pasa ruchu (LKA), pozostają standardowym wyposażeniem. Tesla Autopilot jest funkcją podnoszącą komfort, a nie elementem bezpieczeństwa krytycznego, więc bazowa ocena 5 gwiazdek pozostaje nienaruszona.
❓ Czym różni się standardowe bezpieczeństwo od płatnego pakietu FSD?
+
Standardowe systemy reagują reaktywnie – hamują w razie przeszkody lub korygują tor jazdy. Płatny pakiet FSD (Full Self-Driving) jest systemem proaktywnym, który nawiguje, zmienia pasy i pokonuje skrzyżowania. Z technicznego punktu widzenia FSD to nadbudowa programowa wykorzystująca ten sam Hardware 3 lub 4, który obsługuje Tesla Autopilot w każdym egzemplarzu.
❓ Czy Tesla Vision bez radaru radzi sobie gorzej w trudnych warunkach?
+
Technicznie rzecz biorąc – tak. Radar potrafił „widzieć” przez gęstą mgłę i deszcz. System oparty wyłącznie na kamerach (Tesla Vision), z którego korzysta Tesla Autopilot, jest ograniczony przejrzystością powietrza, podobnie jak ludzkie oko. W ekstremalnych warunkach system może ograniczyć prędkość lub wyłączyć funkcje autonomiczne częściej niż starsze modele z fizycznym radarem.
❓ Ile kosztuje subskrypcja FSD i czy można ją przenieść na inne auto?
+
Cena subskrypcji w USA to obecnie 99 USD miesięcznie. Niestety, subskrypcja oraz funkcja Tesla Autopilot są przypisane do konkretnego pojazdu i nie można ich dowolnie „przepinać” między samochodami. W przypadku jednorazowego wykupu funkcji, usługa zostaje przy aucie na stałe, co podnosi jego wartość przy odsprzedaży.
❓ Czy polskie przepisy pozwalają na pełne wykorzystanie systemu Tesla Autopilot?
+
Nie w pełni. Ze względu na regulacje unijne (normy EKG ONZ R79), zakres działania technologii Tesla Autopilot w Europie jest ograniczony. Kąt skrętu kierownicy przy włączonym systemie jest limitowany, a automatyczna zmiana pasa ruchu wymaga potwierdzenia i odbywa się wolniej niż w USA.
❓ Jakie procesory napędzają Tesla Autopilot w nowych pojazdach?
+
Najnowsze modele (Hardware 4 / AI4) wykorzystują autorskie układy typu System-on-Chip (SoC). Posiadają one dedykowane akceleratory sieci neuronowych, które obsługuje Tesla Autopilot, potrafiące przetwarzać ogromne ilości danych w milisekundach. Pozwala to na analizę obrazu z kamer 5 MP w czasie rzeczywistym przy minimalnym opóźnieniu.

Autor